yvonne

Blijf niet praten over dromen, ga ze maken!

Door: Yvonne Geerdink

Na een ochtend waarin ik genoot van iedereen die ik binnen zag komen, van de mooie Koepelhal, het geklets van alle ontmoetingen en de muziek die ons riep, was het optreden en het verhaal van Chris Grant de opening van een cirkel waarin ik de hele dag bleef genieten, waarnemen, deelnemen.

Chris vertelde over verbinding en nodigde er zo letterlijk toe uit, dat hij al zijn power in moest zetten om ze voor even weer te stoppen. Zijn verhaal over wensen, mogelijkheden, doen, delen leidt tot meer, het potentieel van mensen...
Blijf niet praten over dromen, maar ga ze maken. Dat wat dan gebeurt versterkt je droom en laat 'm bij anderen ook opbloeien. Doen!

Zo liep ik 's middags binnen bij de workshop over social enterprises.
Nog warm van de opening, opgewarmd door alle ontmoetingen bij de lunch en me verheugend op dit programma onderdeel.

De kwaliteit van de workshop zat voor mij in de kracht waarmee voelbaar was, bij de pitchers en bij de luisteraars, hoe groot het verschil is tussen je droom leven of een opdracht uitvoeren die je leuk of goed vind.
Elsa (Prins Heerlijk) vertelde hoe ze met Prins Heerlijk begon, gedreven door de wensen en behoeftes van haar eigen pleegzoon. Een jongen met beperkte verstandelijke vermogens en een droom om in de horeca te werken. Waarbij zij toen hij een jaar of 12 was, zag dat hij, met de reguliere weg die voor hem gemaakt was, zijn droom niet zou kunnen gaan leven.
Toen is ze zelf aan de slag gegaan. Eerst alleen voor hem. Al snel voor meer jongeren die een eigen persoonlijke weg met begeleiding op maat af moeten leggen om hun eigen plekje te vinden. Inmiddels heeft Prins Heerlijk 100 jongeren onderwijs, werkervaring, begeleiding en werk gegeven. Ongeveer de helft heeft een opleiding afgerond, 38 hebben een baan gevonden. En Prins Heerlijk biedt met een groot aantal van hen heerlijke catering, winkelwaar, koffie en thee bij een boek en nog meer.
Elsa krijgt het georganiseerd, betaald, begeleid. En elke keer gaat ze een stap verder. Haar passie en drive komen recht uit haar hart en nodigen steeds meer mensen uit om mee te doen. Om ook hun droom te leven. Do it yourself and stay connected!
Het was dan ook (prins)heerlijk om met een groepje van 10 mensen met haar mee te denken over de vraag die zij inbracht:
"We begeven ons met het werk van Prins Heerlijk op het terrein van alle 4 de grote transities (zorg voor de jeugd, WMO/AWBZ, Participatie en passend onderwijs). We ondersteunen 100 jongeren uit 18 gemeenten. Hoe krijgen wij straks onze financiering rond?"
Een groot vraagstuk uit de systeemwereld, terwijl Prins Heerlijk precies dat doet wat de Participatiesamenleving beoogt!
Heerlijk om haar te motiveren om vooral vanuit haar kracht precies dat te blijven doen wat de bedoeling is. En om haar netwerk van relaties, gelukkige ouders en deelnemers aan deze workshop aan te boren om op de goede plekken ambassadeurs te krijgen. Zodat dit verhaal in beeld komt, en niet elke gemeente, school, ouder of werkgever zijn eigen wiel hoeft uit te vinden.

En aan de andere kant van het spectrum van de 4 doe-het-zelvers stond iemand die in opdracht van de gemeente Tilburg en van projectontwikkelaars, in de tijd waarin een stedelijke ontwikkeling niet van de grond kwam, het betreffende gebied op de kaart mocht brengen en houden. Een leuke opdracht, met kansen om heel veel leuke initiatieven te programmeren en ze een duwtje in de rug te geven.
Maar, het is in die 4 jaar niet gelukt om het duwtje zo te geven dat die levendigheid en de activiteiten in dit gebied van die mensen die ze maakten en beleefden zijn geworden. En nu is het geld op en komt er een olifant met een lange snuit...
De energie liep weg uit plenaire zaal. En ik begreep van een paar mensen die met haar meedachten over haar vraag; "hoe houden we de levendigheid en activiteit in het gebied gaande, als het budget van gemeente en ontwikkelaars op is?" dat die er ook niet inkwam in de subgroep.
Kenmerk van een social enterprise: de motor moet niet komen van geld maar vanuit het hart en de verbinding.

En op het eind van de dag vatte Martijn Aslander, verweven in zijn verhaal van doen, experimenteren en denken vanuit de toekomst de lessen van Chris en Elsa nog eens samen.

'T was weer mooi!


Yvonne Geerdink is zelfstandig coach in duurzaamheids vraagstukken en bestuurlid van Pluk

rens

Wie zou een buurvrouw van drie huizen verderop eens per maand naar het ziekenhuis willen rijden?

Doe het zelf, een fase verder

Door: Rens Baltus
 

We zien steeds meer sociaal-maatschappelijke initiatieven ontplooien. Volgens Danielle Harkes van het Kenniscentrum Wonen-Zorg is een volgende fase aangebroken. Hoe zorg je dat je idee ook daadwerkelijk tot uitvoering komt? De workshop “Een leven lang leven”, bracht een viertal vernieuwende initiatieven rondom het thema zorg en ouder worden over het voetlicht. 

Het Ru van Rossemhuis beet het spits af. Momenteel wordt een oud gebouw, Mariëngaarde in Tilburg, getransformeerd tot een woonwerkplek voor en door gepensioneerde kunstenaars. Een knelpunt is de financiering. Waar haal je de middelen vandaan wanneer meerdere instanties aangeven dat je niet helemaal in hun straatje past?

Het initiatief Music-INN blijkt goed aan te sluiten op het Ru van Rossemhuis. Een groep mensen uit de Haagse muziekscene heeft het idee opgevat om muzikale woonwerkgemeenschap op te zetten. De initiatiefnemers merken daarbij dat ze tegen muren oplopen van verschillende instanties. Hoe zorg je dat de schotten wegvallen tussen professionele organisaties en vrijwilligers?

Bij het succesvolle initiatief van de BoodschappenPlusBus worstelen ze met een andere vraag. Met een bus halen vrijwilligers deelnemers uit heel Tilburg op om boodschappen te doen of uitstapjes te maken. Waar ligt de grens van de verantwoordelijkheden die vrijwilligers op zich nemen?

Tot slot de Wiki-wijk. Een prikkelende vraag: wie zou een buurvrouw van drie huizen verderop eens per maand naar het ziekenhuis willen rijden? Hoeveel mensen doen dit daadwerkelijk? Er blijkt een groot verschil te bestaan tussen de bereidheid van mensen en daadwerkelijk doen. De Wiki-wijk probeert dit gat te dichten door hulpvragers en vrijwilligers online aan elkaar te verbinden. In potentie een interessant concept, maar hoe weet je een community te activeren om de wiki-wijk tot een succes te maken?

Zomaar uit een greep uit de vragen van mensen die het voortouw nemen om zorg op kleinschalige wijze en vanuit de gemeenschap te organiseren. Vragen waarop het vervolg van de workshop hopelijk antwoorden bood. Beroepsverbinder Martijn Aslander gaf als afsluiter van het Pluk Innovatiefestival 2013 in ieder geval waardevolle adviezen. Durf fouten te maken, experimenteer en leer van elkaar. Wie kennis en ervaringen deelt, ontvangt ook kennis. Dankzij internet staan we aan het begin van een tweede renaissance.

Rens Baltus studeerde onlangs af aan de RUG op het onderwerp 'Zelforganisatie in de Zorg'

theo bruin

Communiceren via symbolen

Door: Theo de Bruijn

Massaal zoeken we naar nieuwe manieren om maatschappelijke vraagstukken te verkennen. Nieuwe coalities worden gezocht. Nog belangrijker is misschien wel dat we ook nieuwe taal met elkaar bedenken en nieuwe manieren om te communiceren. De Graphic Recording Session liet ons kennismaken met het communiceren via symbolen, tekeningen, stukjes tekst. Naast de techniek daarvan, waarbij iedereen bleek te kunnen tekenen!, dankzij Christina Boldero, was het vooral een oefening in het komen tot de essentie van wat het verhaal is. En die essentie op een zo krachtig mogelijk manier overbrengen naar elkaar.

Eens te meer werd duidelijk dat taal, woorden, de 26 tekens die we daarbij tot onze beschikking hebben, ontoereikend zijn om samen een nieuwe, duurzame samenleving te bouwen. Taal is vaak een beperking omdat het creativiteit vat in bestaande kaders (woorden). Te vaak, ook in Pluk, vallen we terug op teksten, woorden, presentaties. Ik voel een grote urgentie om juist op andere manieren, op andere levels, het 'gesprek' met elkaar te voeren. Muziek, afbeeldingen, toneel, kunnen ons enorm helpen. Een waardevolle reminder dus, op het Innovatiefestival.

Theo de Bruin is Lector Duurzame Leefomgeving aan de Saxion Hogeschool en bestuurslid van Pluk


Niets doen > Iets doen?

door Donna Kromwijk


Wat als Iets doen, meer doet dan niets doen?
Een titel die duidelijk aantrekkingskracht had; de kleine workshopruimte zat bomvol nieuwsgierige mensen.

Al snel maakte workshopleidster Mariëtte Stolk deze nieuwsgierige mensen duidelijk dat ze allemaal vanuit hun eigen perspectief – gevormd door eigen studie, werk en persoonlijke situatie – naar haar zaten te luisteren. Mariëtte daagde hen uit om in plaats daarvan vanuit het `perspectief van het niets doen’ te luisteren. Wat gebeurt er dan? Luister je opener, neem je meer waar? Of gebeuren er andere dingen? Welke betekenis heeft `niets doen’ in het leven en in werk? Wellicht kun je juist wel meer doen en bereiken, door soms even niets te doen. Of doen we juist, zoals één van de deelnemers stelde, allemaal de hele tijd niets, ook als we heel druk zijn, omdat we ons niet met diepere levensvragen bezighouden?

Een zacht, niet tastbaar onderwerp dus tijdens deze workshop. Maar wel een onderwerp dat bij iedereen binnenkwam. Merkbaar namen de deelnemers werkelijk een ander perspectief aan, van waaruit over `niets doen’ gesproken werd. Ook persoonlijke verhalen en gedachten werden uitgewisseld en gaven de workshop nog meer diepgang. Misschien wel omdat Mariëtte dapper die toon had gezet, door te vertellen over haar eigen ervaringen rondom niets doen en juist heel veel doen...


Donna Kromwijk is Projectleider MA-KE opleiding at Jongeren Cultuurhuis Kanaleneilandstudeerde. Na een bachelor Bestuurskunde haalde zij onlangs haar MA Religions in contemporary societies.


De middelman is dood, lang leve de middelman!

De stille kracht van sociale ondernemingen

Door: Berny van de Donk


Wie hebben we allemaal in deze workshop? Meneer, wat doet u?”. Een man van middelbare leeftijd zegt ietwat schuchter dat ie ondernemer is, “maar niet sociaal”. De zaal lacht hem liefdevol toe. “Je hoeft je niet te verontschuldigen, hoor”. Want hier zit de leefwereld bij elkaar. Die hebben zo’n fase ook gehad.
Een reeks prachtinitiatieven passeert de revue. Thuisafgehaald. Duidelijke naam, duidelijk bedrijf. Broodfonds. Nog zo eentje. What’s in a name? Misschien hadden we met z’n allen argwaan moeten krijgen toen corporaties en scholen Vestia of Amarantis gingen heten.
Klein, dichtbij de leefwereld, direct, ‘yes, weconomy’. De sociale onderneming is het levende bewijs dat we het zelf kunnen. Dat het dan veel beter opschiet. ‘Cut out the middleman!’ is het motto.

De sociale onderneming grossiert in droom én daad. Waar hele WMO-afdelingen “in halve paniek verkeren” (zo verklapt een ambtenaar openhartig) heeft Prins Heerlijk naast oprecht tranentrekkende verhalen vooral ook de kennis in huis om over systeemschotten heen te organiseren, wáár ze ook staan. “Maar help die ambtenaren dan een beetje” was de tip uit de zaal. Blaas leven in die systeemwereldparagraaf, laat hen ontdekken dat jóuw bedrijf hún probleem oplost. Je zult het nog drukker krijgen dan je wilde!
De sociale onderneming brengt mensen bij elkaar. Een bejaarde vrouw at alleen nog maar potjes Olvarit. Thuisafgehaald streek neer in de wijk, organiseerde samen met de corporatie wat tapaswandelingen en ’n wijkkookclub. En zo leerde deze oudere dame haar directe buren kennen. Die koken nu af en toe voor haar. Niks meer aan doen toch?

De sociale onderneming doet zichzelf tekort. Het zijn de oogopeners van deze moderne tijd. De ‘middleman reinvented’. Want zonder hen at mevrouw de Vries van 83 nog steeds babyvoeding, was er op de WMO-afdeling inmiddels algehéle pleuris uitgebroken. De middelman is springlevend!
Je krijgt die leef- en systeemwereld natuurlijk niet zomaar aan elkaar geknoopt. De middelman van tegenwoordig moet in beide heelallen uitstekend kunnen acteren (levensecht namelijk), en ze misschien zelfs naar elkaar toe kunnen regisseren. Dan heb je niets aan een narrige toneelspeler als Rijk de Gooyer, maar kom je verder met het type George Clooney.

Een tent verderop discussieerden corporatiedirecteuren intussen onder het genot van een biertje nog maar eens over de stelling of hun salarissen te hoog waren. Oude politiek. Wij – in de Hall of Fame (what’s in a name)  – wisten beter. De nieuwe middelman heeft niet veel geld nodig. “Er is genoeg voor iedereen, het ligt alleen op de verkeerde plekken”.  Zou George Clooney het daarvoor doen? We komen vast ’n heel eind met een bakje koffie. What else?

Berny van de Donk was Twitterreporter voor Pluk tijdens het Festival @bernyvandedonk / Domweg gelukkig in Tilburg / #spz013 / Tekst, Uitleg én Omstreken / gastblogger Brabants Dagblad

Impressie Festival 2013:

in film....

Fransisca van Zee van Krachtenbundel Jip maakte het volgende compilatiefilmpje van het Pluk Innovatie Festival 2013.

Dankjewel Fransisca!

...en beeld

    • drone 1
    • timo veen
    • lunch
    • Stadsdichter
    • graphic recording
    • foyer
    • borrel
    • crew

Foto's: Hans Poel


Stadsdichter

Taal naar eigen schaal

(Taal als metafoor voor innovatie)

Door: Jasper Mikkers (Stadsdichter Tilburg)


Proef taal vandaag op tong en tegen tanden.
Sta bij haar stil bij lopen en bij eten.
Gil, blaf, laat haar niet op uw lippen stranden.

In denken tast de tong de schedel af.
Bij een debat wordt taal op huid gezeten.
In dromen dansen woorden op een bal.
Het hoogste woord droomt van een festival.

Een taal wil ook van andere talen leren.
Taal loopt gevaar om in zichzelf te keren.
Taal mag niet stilstaan, moet zich innoveren.
Een echte taal wil internationaal.
De taal haalt over grenzen heen verhaal.
Uit taalontmoeting wordt iets nieuws geboren.

Vernieuwing van het denken zoekt naar taal.
De taal brengt hart en hersens in vervoering.
Taal zorgt voor duurzame beroering.
De geest ontbloeit bij duurzaam taalgebruik.
Vernieuwing van de taal vraagt om beleid.
Bewaak de taal,behoud haar eigenheid.

Sociaal staat aan de wieg van elke taal.
Taal staat bij samenwerking van de delen.
Elk woord ontleent zijn zin aan samenhang.
Bij woorden zijn de zwakke even sterk als sterken.
Een woord werkt soms alleen, soms biedt het hulp.

Bij spreken kruipen woorden uit hun schulp.
Een woord dat meewerkt, vindt zijn eigen schaal.
Grootste nuance houdt van kleinste taal.

De taal zoekt vervolmaking in de daad.
Taal vindt zichzelf terug in resultaat
Soms vindt de taal zijn hoogtepunt in zwijgen.
Taal houdt ervan boven zich zelf uit te stijgen.

Pluk Innovatie Festivallied

Melodie: 'We will rock you'

door Danya Plugge

We wonen in wijk, ‘t is een fijne wijk
Mensen uit de buurt hebben het hier zelf ingericht!
Het jeugdhonk is weer terug,
De moestuin staat in bloei
En ergens inde verte hoor je wat geloei.

Wij doen het hier zelf  (2x)

Maatschappelijk betrokken, stay connected, doe het zelf
Theorie en visie, kennisdeling, netwerken!
De obstakels zijn soms groot
We moeten bruggen slaan
Geen plaats meer voor ideeen op de lange baan

We must stay connected (2x)

Participatie van de burger is de toekeomst
Volgens velen kan de samenleving echt niet meer zonder
U!
Dus creatieve geesten
Trek de stoute schoenen aan
Pluk Innovatie Festival is al van start gegaan!

We will, we will rock you  (2x)


Presentaties, filmpjes, sheets uit de verschillende lezingen en workshops:

Filmpje uit de presentatie van Petra Stienen: Huub en Jo over de moskee in Helden (Uit Limburgs Museum collectie)

Op het Festival werd de MAAK013, dé sociaal duurzame kaart van Tilburg gelanceerd en aangeboden aan wethouder Auke Blaauwbroek.

In de workshop 'Het leven lang leven' stond het Ru van Rossemhuis op het podium:

CAST, het Tilburgs Architectuurcentrum, vroeg Tilburgers naar goede ruimtelijke ideeën voor hun straat, buurt of de stad. De resultaten werden verzameld in de STADSideeënbundel. De ideeën variëren van een theehuis of een kiosk, tot het aanleggen van pluktuinen of groene speelplaatsen en het verfraaien van een plein of gevel. Op het Festival een korte preview!